Znana dziś nazwa rośliny, pochodzi od chińskiego słowa rénshēn oznaczającego człowieka-korzeń. Nazwa odnosi się do kształtu kłącza, które niejednokrotnie przywodzi na myśl ludzką sylwetkę. Z tego powodu żeń-szeń zawsze był uważany za cudowną roślinę leczniczą podarowaną ludziom przez bogów. Wierzono nawet, że im korzeń jest bardziej podobny do człowieka, tym większą posiada moc uzdrawiającą. Europejscy botanicy przy okazji klasyfikacji, nadali roślinie nazwę Panax (z greckiego Panacea),określając ją jako uniwersalny środek leczniczy. I chociaż początkowo żeń-szeń był używany w Azji jako niezwykle skuteczny afrodyzjak, lista jego cudotwórczych właściwości jest zaskakująco długa. To osławione zioło stosować można jako środek wzmacniający, odtruwający, pobudzający i uspokajający jednocześnie. Poprawia pamięć i koncentrację. Obniża ciśnienie oraz poziom cukru we krwi. Wzmacnia witalność, zwiększa wytrzymałość, leczy anemię i wspomaga walkę z nowotworami.

Pilnie strzeżona tajemnica

Żeń-szeń był początkowo rzadkim dobrem. Traktowano go jako naturalny skarb rezerwowany tylko dla cesarza i najwyższych urzędników cesarskiego dworu. Wiedzę o nim strzegły kolejne dynastie, a za korzeń płacono jego równowartość w złocie. Około dwóch tysięcy lat temu zioła tego używano także jako lekarstwo dla żołnierzy chińskich. Dzięki jego właściwościom mogli szybko odzyskiwać siły i leczyć rany. Wiele legendarnych właściwości żeń-szenia znalazło potwierdzenie w eksploracjach akademickich. Dzięki temu wybierając preparat żeńszeniowy nie polegamy tylko na tradycji i legendzie, ale na wynikach rzetelnych badań naukowych.

Bogactwo ukryte w korzeniu

Żeń-szeń jest byliną z rodziny araliowatych, o mięsistym korzeniu barwy biało-szarej lub żółtawej. To właśnie korzeń jest najważniejszą częścią rośliny i w nim ukryte są wszelkie dobroczynne składniki. W stanie naturalnym żeń-szeń występuje w około 10 gatunkach. Spotykany najczęściej w Azji Wschodniej na obszarze rozciągniętym od Nepalu przez Chiny, Koreę i Japonię aż po Azję Południowo-Wschodnią. Poza tymi obszarami żeń-szeń jest hodowany również w Ameryce Północnej, a także na Syberii. W naturze roślina wschodzi w niedostępnych liściasto-iglastych lasach, głównie na stokach gór o luźnych, wilgotnych glebach. Dziko rosnące odmiany żeń-szenia są bogatsze w witaminy i mikroelementy, niestety też przechodzą dłuższy okres wegetacji. Znając dobroczynne skutki zażywania żeń-szenia, ludzie za wszelką cenę próbowali obłaskawić tę wymagającą roślinę. Pierwsze próby uprawy podjęto już w latach osiemdziesiątych XIX w. na naturalnych terenach występowania rośliny w  Korei i Mandżurii. Przełom w agrotechnice nastąpił gdy wprowadzono do uprawy amerykański żeń-szeń pięciolistny, który wzrastał szybciej i okazał się łatwiejszy w hodowli, choć zawierał mniej substancji aktywnych. Co ciekawe w dobie mechanizacji rolnictwa, żeń-szeń nadal zbierany jest ręcznie, a na żniwa trzeba czekać od 5 do 10 lat.

Nie tylko w musującej tabletce

Dziś ekstrakty z żeń-szenia możemy znaleźć prawie w każdej ziołowej tabletce i połowie kremów obiecujących odmładzanie. Nie dajmy się jednak zwieść pozorom. W wielu przypadkach zawartość „żeń-szenia w żeń-szeniu” kończy się zaledwie na nazwie! Kupując dany specyfik warto zwrócić uwagę z jakiej części świata pochodzi żeń-szeń wchodzący w jego skład (najlepsze warunki mają te, rosnące w Korei) lub w jaki  sposób roślina została przetworzona. Najlepiej jednak pić czyste napary z żeń-szenia nie mieszając go z innymi ziołami. Zawsze będziemy mieć pewność, czemu zawdzięczać mamy poprawę naszego samopoczucia.

Tak mógłby zaczynać się mój dzisiejszy artykuł. Temat, który chcę poruszyć, zbyt często wkładany jest bowiem między bajki. Mowa o odchudzaniu. Prawie każda znana mi kobieta ma za sobą, jest w trakcie, lub myśli o zrzuceniu „paru kilo”. Jeżeli tylko widzę ku temu podstawy, dopinguję i życzę widocznych efektów. Zdarza się jednak, że szybko podjęte decyzje,  bez odpowiedniego zaplecza teoretycznego i fachowej porady albo oczekują  magicznego „poniedziałku”, albo czynią organizmowi duże szkody.

Niewielu z nas  skłonnych jest bowiem do działania długofalowego. Kupujemy pastę, która wybieli nasze zęby w tydzień, lakier, co schnie na paznokciach kilka sekund i herbatki odchudzające, które w 3 fazach wykonają za nas zadanie, które przecież stawiamy samym sobie. W pewnym więc sensie chcemy być nabierani na banalne historyjki o „cudownych źródełkach”.

A problem jak najbardziej pozostaje problemem. Czujemy się ze sobą źle, popadamy w kompleksy i najzwyczajniej w świecie tyjemy dalej.

Parę deko danych

Statystyki, badania i rosnące jak grzyby po deszczu poradnie dietetyczne, mówią same za siebie. Prawie 60 procent  dorosłych Polaków jest dotkniętych nadwagą bądź otyłością a co 5 Polak przynajmniej raz próbował się odchudzać.  Najwięcej osób borykających się ze zbędnymi kilogramami mieszka jednak u naszych zachodnich sąsiadów. Trzy czwarte niemieckich mężczyzn i prawie 59 procent kobiet cierpi na nadwagę lub wręcz chorobliwą otyłość. Trudno przyznać, że aż połowa mieszkańców Unii Europejskiej walczy z kaloriami, oponkami i cellulitem.

Złoty środek

Szukając panaceum, które pomoże w odchudzaniu każdemu, tracimy tylko czas. Mamy przecież różne charaktery, predyspozycje  i zdrowie. Wśród reguł gry, których przestrzegać  mógłby każdy, dietetycy jednym tchem wymieniają jednak: ruch, więcej ruchu  i zmianę złych nawyków żywieniowych. Uprawianie sportu, wsparte odpowiednią dietą pomoże nam stracić na wadze.  Leczenie nadwagi rzadziej wspiera też terapia farmakologiczna (chyba, że lekarze stwierdzą taką konieczność). Warto zdać sobie sprawę, że prawie osiemdziesiąt procent przetestowanych preparatów wspomagających, reklamowanych jako suplementy diety, w rzeczywistości jest lekami. Długie ich stosowanie zamiast pomóc zeszczupleć, może poczynić w organizmie szkody.

Powrót do korzonków?

Zawsze najlepsze jest to, co dla organizmu najlepiej przyswajalne. W myśl tej zasady szukajmy zdrowia w ogródkach, przyprawiajmy mądrzej potrawy i pijmy dobre herbaty. Używając w kuchni papryczek chili, kolendry czy imbiru zmniejszamy uczucie głodu i przyspieszamy przemianę materii. Stosując korzenie żeń-szenia łagodnie odtrujemy i oczyścimy nasz organizm. W odchudzaniu równie ważne jest to co popijamy. Zioła na odchudzanie zawierają wapń, mangan i wiele innych składników mineralnych. Filiżanka ziołowego napoju osłodzona łyżeczką miodu lub odrobiną soku ma nie więcej niż 40 kcal. Rezygnując z kawy (do której jak ulał pasuje deser) możemy sięgnąć po guaranę, zawierającą kilkakrotnie większe ilości kofeiny niż kawa. Jedną z cech guarany jest też zmniejszanie łaknienia. Dzięki naparom z mięty i pokrzywy bogatych w kwasy organiczne, sole mineralne i witaminy, pozbędziemy się z toksyn zalegających w naszym organizmie i ułatwimy mu przyswajanie dobroczynnych związków.

Ćwiczenia dają dobre wyniki, dieta przynosi efekty a uważnie dobrane zioła na odchudzanie są znakomitym uzupełnieniem naszej kuracji wyszczuplającej. Wystarczy więc odrobina samozaparcia i systematyczność, a będziemy w stanie zmienić nie tylko swoją sylwetkę, ale i życie!

Zasadniczo zaleca się picie niezbyt mocnego naparu z zielonej herbaty w ilości ok. 3 filiżanek dziennie. Codzienne spożywanie imbiru także nie stanowi najmniejszego problemu, a nawet polecane jest przez szereg lekarzy. Sugerowana dawka dzienna to około 15 gram świeżego korzenia imbirowego. Ponieważ imbir dodawany do herbaty nie jest tak intensywny jak ten konsumowany na surowo proponuje się przyjmowanie dawki wywaru z 20 gram tej rośliny.

Co do żeń-szenia sprawa ma się podobnie. Nie istnieją poważne przeciwwskazania co do codziennego i regularnego spożywania preparatów żeńszeniowych (włącznie z bazującymi na nim naparami). Rosjanie, tradycyjnie pijący herbaty żeńszeniowe od kilkuset lat, radzą by zaczynać niewielkimi dawkami, a po 20 dniach zrobić sobie 10 dniową przerwę i w przeciągu kilku miesięcy przyzwyczaić organizm do codziennej, stałej konsumpcji. Pan jednak, jak rozumiem, etap adaptacji ma już za sobą. W takim wypadku radzi się by wywar przygotowywać na podstawie 5-7 gramów żeń-szenia dziennie.

Podsumowując:Przyjmowanie naparu w opisanych powyżej dawkach uznawane jest za korzystne dla organizmu.