Jak niemal każdy legendarny napój i Terere cieszy się własną historią dotyczącą swego pochodzenia. Mimo, że ten sposób „parzenia” Yerba Mate jest bardzo młody, trudno dojść prawdy o tym kto pierwszy wpadł na pomysł by liście ostrokrzewu paragwajskiego zalać nie gorącą a lodowato zimną wodą. Mawia się, że ten niezwykły napój narodził się w ogniu Drugiej Wojny Boliwijsko-Paragwajskiej, która wybuchła na początku lat trzydziestych ubiegłego wieku. Słowo „ogień” jest tu jednak zupełnie nie na miejscu. Żołnierze paragwajscy, otrzymali bowiem wyraźny rozkaz surowo zakazujący rozpalania ognisk, jako że ich światło zdradzić mogło położenie obozu przeciwnikowi. Żołdacy na tyle jednak przywykli do codziennego picia Mate, że zadowalali się napojem przygotowywanym na bazie zimnej wody, którą łatwo było znaleźć w okolicznych strumieniach. Smak i orzeźwienie wzmagające się z każdym kolejnym łykiem zaskoczyło i urzekło żołnierzy. Jak to bywa w takich przypadkach, powracający z wojny weterani przynieśli więc w domowe progi nowy zwyczaj.

Istnieje również inna wersja tej opowieści. Składa ona całą zasługę w rozprzestrzenieniu wśród paragwajskich żołnierzy Terere na zapracowane ręce niewolników z południowoamerykańskich plantacji Mate. Pracującym pod silnym nadzorem ludziom zakazywano spożywania gorącej herbaty, mieszali więc zebrane zioło z zimną wodą. Wielu z nich walczyło następnie w szeregach armii paragwajskiej przekazując swym kolegom własną metodę radzenia sobie z brakiem podgrzanej wody.

Przygotowanie Terere to proces niezwykle prosty. Wystarczy do odpowiedniego naczynia wsypać susz w ilości nieco przekraczającej 2/3 jego pojemności. Wszystko zalewamy do pełna zimną wodą i dodajemy kilka kostek lodu. Do picia nieodzowna jest oczywiście Bombilla, jako że fusy Mate lubią utrzymywać się na powierzchni. Istnieje oczywiście jeszcze kilka innych przepisów na przygotowanie tego ochładzającego napoju. Można naprzykład zalać susz odrobiną wody o temperaturze ok. 75 stopni Celsjusza, odczekać kilka chwil i dopiero wtedy dolać zimnej wody z lodem. Oryginalny sposób na przyrządzenie tej herbaty wymyślili nasi wschodni sąsiedzi. Przybyli do Ameryki Południowej Rosjanie (którzy notabene odegrali ważną rolę we wspomnianej wojnie) stworzyli swoją odmianę zwaną Terere Russo. Przygotowuje się ją poprzez dodanie soku do gotowego napoju. Tradycyjnie dodaje się soku brzoskwiniowego, ale można też dolać np. soku jabłkowego w proporcjach ok. 70 ml. na pół litra wody.

Wielu ludzi i naukowców uważa, że każde naczynie jest odpowiednie do spożywania Terere. Każde, prócz tradycyjnej Calebassy wykonanej z tykwy. Nie wpływa ona na smak, jednak gorąca woda używana do parzenia w niej tradycyjnej Mate pozwala na eliminacje żyjących w jej ściankach bakterii. Zimna woda pozbawiona jest takich właściwości, w związku z czym jeśli chcemy pić przede wszystkim Terere lepiej jest używać po prostu szklanki.

A właściwości zdrowotne? Chłodna odmiana Yerba Mate niesie ze sobą to samo orzeźwienie zapewniając jednocześnie naszemu organizmowi więcej minerałów i witamin niż jej gorąca, starsza siostra. Doskonale nawadnia nawet podczas największych upałów. Wskazana jest w takich sytuacjach zwłaszcza ludziom starszym. Skoro potrafi dać sobie radę z paragwajskim żarem, sprawdzi się zapewne również pod polskim słońcem.