Jak chce legenda, to właśnie liście tego gatunku herbaty wpadły wspominanemu w zeszłym miesiącu cesarzowi do filiżanki z gotującą się wodą. W tak starych podaniach łatwo się jednak zagubić. Biała herbata pochodzi bowiem nie z Yunnanu lecz z prowincji Fujian – nadmorskiej, targanej silnymi wiatrami krainy we wschodnich Chinach. Jej wyjątkowość i niebotyczna cena która była zawsze domeną tego napoju wynikały ze sposobu w jaki ją przygotowywano.

Do stworzenia białej herbaty wykorzystuje się młode, pokryte jeszcze białym meszkiem liście, które zrywa się zanim zdążą się rozwinąć. Stąd właśnie nazwa tego niezwykłego gatunku. Zbiory możliwe są jedynie przez cztery dni w roku przy czym do produkcji herbaty wykorzystuje się jedynie liście rosnące wysoko, na szczytach drzew. Złożoność tego procesu i delikatność jakiego wymagał sprawiła, że w czasach Cesarstwa, zbiorami zajmowały się specjalnie wyselekcjonowane i dobrane 14 letnie dziewice. By nie narazić listków na najmniejsze nawet uszkodzenie zakładały do każdego zbioru nowe, jedwabne rękawiczki. Nie może więc dziwić cena tego gatunku suszu. Do najdroższych na polskim rynku należy np. biała herbata White Ring.

Cesarskie dynastie nie bez powodu z takim szacunkiem odnosiły się do wywaru z młodego listowia. Zawarte w nim w niemal 50% polifenole wysuszają wolne rodniki opóźniając tym samym proces starzenia organizmu. Dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że biała herbata nie poddawana jest żadnej fermentacji. Zebrane na wiosnę listki więdną a następnie po wysuszeniu natychmiast wędrują do swojego nabywcy. Dzięki takiemu przygotowaniu nie tracą one zupełnie swoich właściwości zdrowotnych. Naukowcy z Nowego Jorku udowodnili, że picie białej herbaty może wyraźnie przyczynić się do zwalczania m.in. zapalenia płuc. Jej bakteriobójcze i antywirusowe działanie także doczekało się naukowego uzasadnienia. Niemałym zaskoczeniem były wyniki badań, które udowodniły że biała herbata ma wspaniałe działanie antynowotworowe, o wiele lepsze niż herbata zielona, która słynie z podobnych właściwości.

Amatorów orzeźwienia i napojów pobudzających ucieszy fakt, że w białej herbacie znajduje się całkiem sporo teiny. Przy tym spożywanie jej nie odwadnia, lecz wręcz przeciwnie, zaopatruje organizm w niezbędne płyny, jednocześnie wspomagając naturalną obronę skóry przed światłem ultrafioletowym. Filiżanka białej herbaty to więc doskonały pomysł na słoneczny letni dzień.

By rozkoszować się jej niepowtarzanym smakiem należy ją najpierw odpowiednio przygotować. Ważne by po zaparzeniu herbata uzyskała charakterystyczny, jasnosłomkowy kolor. By uzyskać taki efekt wsypujemy płaską łyżeczkę herbaty do filiżanki i parzymy w temperaturze od 70 do 85 stopni. Najważniejsze by nie przekroczyć temperatury 90 stopni Celsjusza, gdyż w tak gorącej wodzie ginie większość pozytywnych właściwości tej herbaty. Po 10, 15 minutach napar można podawać. Trzeba także uważać z ilością suszu. Zbyt mała ilość sprawi, że smak będzie niewyraźny, zbyt duża zaś uczyni napój cierpkim i nieprzyjemnym.

Biała herbata doczekała się niezwykłych form, godnych jej jakości i ceny. Jedną z popularniejszych odmian jest Truskawka Lichee sprzedawana w formie pączków które rozwijają się po zalaniu wodą przypominając tym samym kwitnące kwiaty.

Ostatnio właściwościami białej herbaty zaczęły interesować się koncerny kosmetyczne, planujące dodawać ją do swych produktów. Czy jednak krem lub szampon jest w stanie zastąpić letni, słoneczny dzień z filiżanką orzeźwiającej białej herbaty, rozkwitającej na jej dnie?

W poprzednim miesiącu wspominałem o herbacianej kosmetyce, jako metodzie pozwalającej w zupełnie naturalny sposób poprawić wygląd skóry i włosów. Ten starożytny napój ma jednak kilka innych praktycznych zastosowań, które pomagają rozwiązać niektóre, trapiące nas problemy. Singapurscy naukowcy odkryli niedawno niezwykłą homeopatyczną właściwość zielonej herbaty. Jak wykazują badania, napar ten doskonale zwalcza nieprzyjemny zapach obuwia.

– Zielona herbata działa w tym przypadku bakteriobójczo, zabijając mikroorganizmy, które stanowią źródło przykrego zapachu – mówi Michael Low, szef zespołu badawczego. By skorzystać z tej metody wystarczy zalać buty odpowiednią ilością zielonej herbaty przygotowanej w klasyczny sposób, odczekać kilka do kilkunastu minut i wysuszyć.

Tyle mówi współczesna nauka, ale już przedwieczne ludowe mądrości wskazywały na czyszczące właściwości herbaty. I tak, jeśli chcemy nadać blask skórzanej odzieży wystarczy zawinąć nieco herbacianych fusów w miękką szmatkę i po jej nasiąknięciu, przetrzeć powierzchnię ubrania. Należy jedynie pamiętać, by po zabiegu wytrzeć skórę suchą szmatką. Ta sama metoda może zastąpić także środki do czyszczenia drewnianych mebli. Nie konserwuje jak substancje chemiczne, ale świetnie radzi sobie z kurzem i tłuszczem.

Ta ostatnia właściwość ma również zastosowanie w nagłych wypadkach. Jeśli wylejemy na siebie śmietanę czy tłuszcz to przed zapraniem powinniśmy szybko zasypać plamę herbatą. Wchłania ona tłuszcz , wydatnie ułatwiając późniejsze dopranie odzieży.

Opisywana na początku metoda walki z bakteriami wywołującymi nieprzyjemny zapach ma też swoją drugą wariację. Nie dotyczy ona jednak obuwia a jego zawartości. Przy problemach z potliwością można zafundować swoim stopom herbacianą kąpiel. Aby ją dobrze przygotować, należy zaparzyć trzy czubate łyżeczki czarnej herbaty w jednym litrze wody. Do tak przygotowanego naparu dolewamy 2 litry wody i czekamy by osiągnął przyjemną kąpielową temperaturę. Wystarczy około pół godziny dziennie, by pozbyć się uciążliwego problemu. Dzieje się tak, ponieważ zawarte w mocnej herbacie garbniki zabijają bakterię powodujące niemiły zapach, jednocześnie ściągając skórę stóp, co w rezultacie ogranicza potliwość.